است بگويد و در ميان آنها چهار دعا « 1 » بخواند : أوّل : « شهادتين » دوّم : « صلوات بر پيغمبر صلى الله عليه و آله و آل آن جناب عليهم السلام » . سوّم : « دعا از براى مؤمنين « 2 » » . چهارم : [ دعا ] از براى ميّت . پس [ اگر ] بعد از تكبير اوّل بگويد اشْهَدُ انْ لا إِله الَّا الله وَاشْهَدُ انّ مُحَمّداً رَسُولُ الله و بعد از تكبير دوم بگويد أَللَّهُمّ صلّ عَلى مُحَمّدٍ وَآل مُحَمّد و بعد از تكبير سوم اللَّهُمّ اغْفِرْ لِلْمؤمنين وَالْمؤمنات ، و بعد از تكبير چهارم اللَّهُمّ اغفر لهذا الميّتِ و بعد از آن ، تكبيرِ پنجم را بگويد ، كفايت مىكند . لكن اينها در وقتى است كه ميّت ، شيعه اثنى عشرى باشد ، پس اگر طفل باشد چه نماز بر أو واجب باشد چه نباشد ، بعد از تكبير چهارم بگويد اللَّهُمَّ اجْعَلْه لأَبَويْه وَلَنا سَلَفاً و فَرَطاً و اجراً اگر پدر و مادر طفل هر دو مؤمن باشند ، و اگر يكى از ايشان كافر يا نحو آن باشد ، دعا را به مؤمن تنها نمايد . واجبات و شرائط نماز ميت و واجب است در آن « 3 » ، نيّت و قيام و رو به قبله نمودن « 4 » با امكان ، و گذاردن سر

--> « 1 » و بر سنخ ادعيهء مذكوره ، به ترتيب مذكور ، محافظت نمايد بنا بر احوط . و امّا خصوص الفاظ مذكوره ، تعيّن ندارد بنا بر اظهر ، بلكه كافى است مُؤدّى معنى مذكور اگر چه با تغيير الفاظ خاصّه باشد . « 2 » و مؤمنات . « 3 » بنا بر احوط در مجموع آن چه ذكر مىشود ؛ و لازِم اعتبارِ قيام ، عدم اكتفا به نماز عاجز از قيام است با وجود متمكّن از آن . « 4 » يعنى روى نمازگزار [ و ] در صورت عدم امكان ، رعايت اقربيّت به استقبال بشود هر چه ممكن شد بنا بر احوط .